Podstawowe informacje o rehabilitacji

rehabilitacja

Słowo rehabilitacja wywodzi się z łacińskiego re (znów) oraz habilitatio (zdolny, przywrócony) i słusznie kojarzy się przywracaniem sprawności. Rehabilitacja może dotyczyć sfery fizycznej, psychicznej i społecznej, które są ze sobą powiązane i w rzeczywistości poprawa stanu fizycznego wpływa również na poprawę stanu psychicznego.

Przywracanie sprawności dotyczy sytuacji, w których w wyniku choroby, urazu czy innych zdarzeń losowych, została ona utracona lub w jakimś stopniu ograniczona. O rehabilitacji można mówić również w przypadku przywracania sprawności utraconej na skutek wad wrodzonych i rozwojowych. Za twórców współczesnego, polskiego modelu rehabilitacji uznaje się profesorów Wiktora Degę oraz Mariana Weissa. Powstała idea opiera się na czterech zasadach:

  • powszechność
  • kompleksowość
  • wczesność
  • ciągłość

Zadaniem prowadzonej rehabilitacji jest przyspieszenie oraz wsparcie procesów naturalnej regeneracji. Na skutek podejmowanych działań zmniejsza się lub eliminuje całkowicie skutki fizyczne choroby. Dlatego istotne jest podejmowania pracy rehabilitacyjnej możliwie szybko i kompleksowo.

Ministerstwo Zdrowia określiło następujące warunki rehabilitacji leczniczej:

  • ambulatorium, gdzie rehabilitacji mogą podjąć się osoby poruszające się samodzielne
  • dom, gdzie rehabilitacji mogą podjąć się osoby nie poruszający się samodzielnie
  • ośrodek lub oddział dzienny, gdzie rehabilitacji mogą podjąć się osoby, których stan zdrowia uniemożliwia rehabilitację w ambulatorium, a dodatkowo wymagają całodobowego nadzoru medycznego
  • stacjonarnie dla osób, które ze względu na kontynuację leczenia wymagają kompleksowej rehabilitacji oraz całodobowego nadzoru medycznego

Proces rehabilitacji kończy się doprowadzeniem pacjenta to stanu maksymalnie zbliżonego do stanu sprzed choroby czy wypadku, a w przypadku gdy nie jest to możliwe, do stanu komfortu i poprawy aktualnej sytuacji.